NE ZAMAN BU HALE GELDİK
Tefeciliğe yatırım,
Faize Kredi, fon, borsa,
Kamu malını sömürmeye, fırsat değerlendirme,
Fırsatçılığa kanuna muhalefet,
Hırsızlığa köşe dönme,
Kumara şans oyunu,
İçkiye sosyal hayat,
Uyuşturucuya özgürlük,
Çıplaklığa çağdaşlık,
Zinaya aşk denilir oldu.
İsimler ne kadar değişirse değişsin, hakikat değişmez.
Allah bir şeye haram demişse, insanlar adına ne derse desin o haramdır.
Zehire bal demek, zehri tatlı yapmaz. Ateşin adını değiştirince yakmamazlık etmez.
Adı değişirse de hükmü asla değişmez. İnsanlara artık "nasıl kazandın" değil, "ne kadar kazandın" diye soruyor.
Helal yoldan mı,
Emek vererek mi,
Alın teriyle mi,
Kandırarak mı,
Aldatarak mı,
Kullanarak mı....?
YOK.
Ne kadar kazandın?
Allah nasıl kazandın diye soracak, ne kadar kazandın değil..
Helal bazen zor olabilir, haram bazen kolay ve tatlı olabilir. Sonu çok mühim.
Adalet devletin ruhudur.
Adaletsiz bir devlet, ruhsuz bir beden gibidir.
Adalet, akrabalık, yakınlık, yandaşlık yoldaşlık, partidaşlık tanımaz.
Yöneticiler benim yakınım, benim adamım, benim partimden, yandaşım, yoldaşım diyerek zalimi, hırsızı, arsızı, yolsuzu, namussuzu örtbas ederlerse, o devlet hastalanır. Nihayetinde ölür..
İstişare devletin aklıdır. İstişaresiz bir yönetim istibdadı doğurur.
İstibdat baskı ve zulümdür. Baskı ve zulümde devlet de, millet de, ümmet de boğulur, yok olur gider.
Liyakat devletin direğidir.
İşleri ehli olmayana vermek kıyamet alametidir.
Akrabalık, dostluk, parti çıkarı, bunlar liyakatin önüne geçmemelidir.
Devlet yöneticiliği emanet ve yüktür. Vebali vardır. Yöneticilik halkın hizmetkarıdır, efendisi değildir.
Makam yöneticinin malı asla değildir, EMANETTİR.
Allah'ın ve halkın emanetidir.
Emanete hıyanet eden bir yönetici, hem dünyada, hem de mahşerde hem Allah'ı, hem de halkı karşısında bulacaktır.
Bir ülkede sadece yöneticiler değil, vatandaş da sorumluluk sahibidir.
Adalet bekleyen, kendi hayatında adaleti gözetmelidir.
Dürüstlük isteyen önce kendi hayatında dürüst olmalıdır.
Kamu malının korunmasını isteyen, önce kendisi kamu malına zarar vermemelidir.
İster yöneten için, ister yönetilen için olsun, şu dört esas vazgeçilmezdir;
1- Adaletten sapmamak,
2- İstişare etmek,
3- Liyakat,
4- Emanete ihanet.
Vesselam.