şeyin ikamesi var, mutluluğun ve huzurun yok. Peki, öncekilerin sahip olduğu itminan ve huzur nerede? Şimdilerde uykusuz gecelere “akıyoruz.”
Evladüiyalimiz bizden daha zengin şekilde dünyaya göz açtı. Ya huzur? Eskilerin gecenin koynunda Allah ile buluşma anları olurdu, biz gece yarıları piyasayı takip ediyoruz. Kazanmak için satın aldığımız sanal emtianın bilançodaki kayıpları büyüdükçe gözlerimiz kan çanağı... Hesaplaşmaya şişkin hesaplarla gidiyoruz, bunlar ne kadar işimize yarayacak göreceğiz. Kefenin cebi yok, denilir.
Aile hayatında huzurlu, iş yaşamımızda rahat olmak istiyorsak kalbimize zaman ayıralım. Ağır olalım, dünyadan bir daha geçmeyeceğiz. Daha fazla kazanmak için hırsla çalışmaya ara verelim, baltayı bileyerek, ara sıra dinlenerek iş yapalım.
Baltayı bilemek
İki oduncu ağaç kesiyormuş. Birinci adam sabah erkenden kalkıyor, ağaç kesmeye başlıyor, bir ağaç devrilirken diğerine geçiyormuş. Gün boyu ne dinleniyor ne yemek için vakit ayırıyormuş. Akşamları da arkadaşından sonra bırakıyormuş. Diğer adam ise arada dinleniyor, hava kararmaya başlayınca eve dönüyor. Bir hafta sonra kaç ağaç kestiklerini saymışlar. İkinci adam daha fazla kesmiş. Birinci adam öfkelenmiş, “Bu nasıl olabilir? Ben daha çok çalıştım. İşe erken başladım, geç bitirdim. Ama sen fazla ağaç kestin. Böyle bir şey nasıl olabilir? Bir yanlışlık olmalı.” demiş. İkinci adam tebessümle “Ortada yanlışlık yok. Sen durmadan çalışırken ben arada dinlenip baltamı biliyordum. Keskin baltayla, daha az çabayla daha çok ağaç kesilir.” Baltayı bilemek, kendimizi geliştirmektir. Kendimize, evimize zaman ayıralım, hayatımızı gözden geçirelim, zayıf yönlerimizi geliştirmek için çaba harcayalım. Dünyanın daha fazla başarılı insana değil, daha yürekli ve merhametli insanlara ihtiyacı var.
(NOT : BU YAZI www.muhitkitap.com.tr den iktibas edilmiştir. )