Chris Doyle;
Avrupa'nın aşırı sağı artık marjinal bir konumda değil.
Aşırı sağ partiler iktidarın kapılarını aralıyor. Geleneksel partilerin ne zaman uyuşukluklarından uyanacakları merak konusu
Avrupa siyaseti bir kez daha uyanış çağrısı aldı. Aşırı sağcı Almanya için Alternatif Partisi'nin bu ay Saksonya-Anhalt'ta oyların %43,8'inialarakmutlak çoğunluğa üç sandalye kadar yaklaşması, gelecekte olacakların habercisi niteliğinde. Bu, İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana bir Alman eyaletinde aşırı sağcı bir partinin iktidara bu kadar yaklaşması anlamına geliyor.
Bu durum kıta genelinde etkisini gösterecek ve özellikle Müslüman göçmenler için büyük bir tehdit oluşturacaktır.
Almanya, AB'nin en büyük, en zengin ve en güçlü ülkesidir. Almanya için Alternatif Partisi'nin nasıl başarılı olduğunu anlamak önemlidir.
Öncelikle, bu durum ana akım partilerin çöküşüyle ilgilidir. Özellikle de Şansölye Friedrich Merz ve Hristiyan Demokrat Birliği'nin reddedilmesi söz konusudur. Merz'in zamanı kısıtlıdır, özellikle de Pazar günü Mecklenburg-Vorpommern eyaletinde yapılacak seçimlerin tahmini sonucu göz önüne alındığında; burada Almanya için Alternatif Partisi bir kez daha en yüksek oy oranını almıştır.
Fransa ve İngiltere'de olduğu gibi, geleneksel partilerin başarısız olduğu görüldü. Seçmenler denemeye, hatta protesto etmeye bile istekli. Geleneksel politikacılar yaklaşımlarını yeniden gözden geçirmeli ve belki de daha cesur olmalı, ancak aynı zamanda aşırı sağcı rakiplerinin soluk taklitleri olma tuzağına düşmemelidirler. İngiltere'deki Muhafazakar Parti, rakibi Reform UK'den bile daha sağcı olmaya sık sık çalıştı. Bu işe yaramadı.
Almanya'nın Müslüman karşıtı tutumlarına alternatif yaklaşım, olabildiğince düşmanca bir hal alarak, en şiddetli kültür savaşlarından birini başlatıyor.
Chris Doyle
Aşırı sağ, iktidarda olmasa bile birçok devletin gündemini etkileyebildi. Neo-Nazi kökenli aşırı sağcı bir parti olan İsveç Demokratları, görevden ayrılan sağcı İsveç hükümetini dört yıl boyunca iktidarda tuttu ve geçmişin açık fikirli, ilerici İsveç'inin sonunu getirmeye yardımcı oldu. Geçen haftaki merkez sol bloğun zaferi memnuniyetle karşılanabilir, ancak önde gelen parti Sosyal Demokratlar son yıllarda daha da sağa kayarak birçok politika konusunu aşırı sağcı gündeme bıraktı.
İkinci olarak, bu partiler yaygın göçmen karşıtı duyguları kullanıyor. Almanya için Alternatif Partisi'nin sloganı "Almanya Almanlarındır" idi. Aşırı sağın cazibesine kapılan "geri göç" politikasını savunuyor. Bu, gönüllü geri dönüş göçü anlamına gelen ve yıllardır tartışılan bir kavram; ancak daha önce sadece özel olarak benimsenen bu uygulama artık kamuoyu önünde yapılıyor. Amaç sadece düzenli göçmenleri değil, aynı zamanda "asimile olamayan" vatandaşları da sınır dışı etmek. Almanya için Alternatif Partisi'ne göre, zorunlu sınır dışı etmeler geleceğin yoludur.
2026 yılında bu terimin daha geniş kitleler tarafından benimsenmesi dikkat çekici. Ocak 2024'te Potsdam'da yapılan bir toplantının kaydı sızdırılmıştı; bu toplantıda aşırı sağcılar, daha ana akım isimlerle bir araya gelmişti. Göçmenlerin, sığınmacıların ve asimile olmamış vatandaşların toplu sınır dışı edilmesi planlarını tartışmışlardı.
Kamuoyundaki öfke çok büyüktü ve Almanya tarihinin en büyük aşırıcılık karşıtı protestolarından bazıları gerçekleşti. Geri göç, 2023 yılında Almanya'nın "Yılın En Nefret Edilen Kelimesi" oldu. 2026'da ise artık zehirli bir kavram gibi görünmüyor ve Almanya için Alternatif Partisi, 258 sayfalık iktidar manifestosunun bir parçası olarak bile bunu benimsemekten mutluluk duyuyor. Hatta Ukraynalı vatandaşları bile geri göç için hedef aldı.
Aşırı sağ partiler iktidarın kapılarını aralıyor. Geleneksel partilerin ne zaman uyuşukluklarından uyanacakları merak konusu.
Chris Doyle
Geri göç, diğer aşırı sağ partiler için de birleştirici bir çağrı haline geldi. Uluslararası çabaları koordine etmek için her yıl geri göç konusunda bir zirve bile düzenleniyor. Herbert Kickl liderliğindeki Avusturya Özgürlük Partisi, bunu 2024 seçim manifestosu olan "Avusturya Kalesi"ne dahil etti. Bu ay Kickl, geri göçün Avusturya anayasasına eklenmesini talep etti.
Üçüncüsü, Almanya için Alternatif Partisi'nin Müslüman karşıtı tutumları olabildiğince düşmancadır ve en şiddetli kültür savaşlarından birini yürütmektedir. Müslümanlar açıkça kültürel olarak uyumsuz olarak gösterilmektedir. Parti başörtüsü yasaklarını desteklemekte, yeni cami inşaatlarını yasaklamak istemekte ve genel olarak İslam'ın her biçimine karşı düşmanlık sergilemektedir. Avusturya Özgürlük Partisi ise siyasi İslam'ın yasaklanmasını savunmaktadır.
Bu durum, Avrupa'nın birçok bölgesinde Müslüman karşıtı nefret suçlarındaki artışla paralel ilerliyor.
Bunun büyük bir kısmı, özellikle ABD'deki etkili kişiler tarafından sıklıkla dile getirilen, Müslümanların Avrupa'yı ele geçirdiği tamamen yanlış iddiaya dayanmaktadır. Bir halifeliğin kurulacağı absürt düşünceye çok yaygın bir şekilde inanılmaktadır. Gerçekler bunu desteklemeye bile yaklaşmamaktadır. Avrupa'daki Müslümanlar da fanatik aşırılıkçılar haline gelmiyorlar. Kıta nüfusunun sadece %6'sını oluşturuyorlar. Dahası, Avrupa'daki Müslümanlar genel olarak asimilasyonda oldukça başarılı oldular.
Bütün bunlar önemli çünkü 2027'de Avrupa'da çok sayıda seçim yapılacak. Fransa, İtalya, İspanya ve Polonya'da seçimler yapılacak. Marine Le Pen Fransa cumhurbaşkanlığını kazanabilir. Ancak, Almanya için Alternatif Partisi'nin aksine, Le Pen'in Ulusal Cephe Partisi'nin daha az aşırı, daha makul görünmeye çalıştığının altını çizmek gerekir. Yeniden göçü desteklemiyor, aksine göçmen karşıtı duruşunu kararlılıkla sürdürüyor. Ulusal Cephe'nin herhangi bir zaferinin sonuçları Avrupa ve ötesinde yankı bulacaktır.
Aşırı sağ artık marjinal değil. Partileri iktidarın kapılarını açıyor. Geleneksel partilerin ne zaman uyuşukluklarından uyanacakları merak konusu. Bir stratejiye ve çözüm önerilerine ihtiyaçları var.
(Bu Haber, Chris Doyle'nin www.arabnews.com daki köşesinden iktibas edilmiştir.)
#Haberb24